Jamsranjav Norovdondog

Profesor, Specjalista Neurologii i Medycyny Tradycyjnej

• Urodzony: 1960 r., wieś Cakhir, prowincja Archangai, Mongolia
• 1979 – ukończenie szkoły średniej nr 47 w Ułan Bator
• 1979–1985 – studia na Mongolskim Państwowym Uniwersytecie Medycznym (AŪDES), kierunek: medycyna ogólna
• 1985–1986 – kierownik służby medycznej w jednostkach wojskowych nr 137 i 265 Armii Ludowej Mongolii
• 1987 – rozpoczęcie pracy w Centralnym Szpitalu Wojskowym Ministerstwa Obrony, w oddziałach chorób wewnętrznych, dermatologii, neurologii i chirurgii
• 1987 – ukończenie kursu specjalizacji z neurologii
• 1987 – lekarz ministra obrony Mongolii
• 1987–1992 – lekarz neurolog w Centralnym Szpitalu Klinicznym Armii
• 1992 – po zdaniu egzaminów konkursowych przyjęty jako lekarz naukowo-badawczy w Instytucie Medycyny Ludowej, prowadzący badania z zakresu tradycyjnej medycyny mongolskiej
• 1992 – ukończenie kursu medycyny tradycyjnej, następnie doskonalenie zawodowe w zakresie akupunktury i moksoterapii w Centralnym Szpitalu w Hohhot (Chiny)
• 1992 – wyjazd do Polski w ramach umowy międzyrządowej
• Od 1993 – neurolog i specjalista medycyny tradycyjnej w Centralnym Szpitalu Klinicznym i Ośrodku Konsultacyjnym w Krakowie
• 1995–1997 – lekarz konsultant w dziecięcym szpitalu specjalistycznym w Mikowicach (miasto Kotwice, Polska), doradzający polskim lekarzom w zakresie akupunktury u dzieci z wrodzonymi uszkodzeniami mózgu
• Od 1997 – dyrektor generalny, lekarz prowadzący i konsultant w firmie "Jamukha" Sp. z o.o.
• 2004 - uzyskanie tytułu lekarza pierwszej klasy w zakresie neurologii i medycyny tradycyjnej
• 2004–2007 – studia i praktyki w Międzynarodowym Centrum Aurikuloterapii w Lyonie (Francja); udział w konferencjach we Francji, Niemczech, Wielkiej Brytanii, Polsce i Czechach

Profesor Dżamsrandżaw szkolił się w dziedzinie aurikuloterapii (leczenia poprzez punkty na małżowinie usznej) pod kierunkiem prof. N. Tömörbaatara – doktora nauk medycznych, członka Akademii Nauk, rektora Szkoły Medycyny Tradycyjnej Uniwersytetu Medycznego w Mongolii oraz "Zasłużonego Lekarza Mongolii".

Z wdzięcznością wspomina swojego mentora, z którym współpracował przy rozwoju tej dziedziny w Mongolii.

Na podstawie wieloletnich doświadczeń zdobytych w Europie (szczególnie we Francji i Polsce) opracował podręcznik poświęcony aurikuloterapii.

• 2017 – rękopis książki został zredagowany przez dr. hab. S. Oldokha, profesora medycyny tradycyjnej i akupunktury; publikacja ukazała się w 2021 r.
• Od 2007 – założyciel, dyrektor generalny i lekarz konsultant w firmie „Mon-Med” Sp. z o.o.

Nagrody i odznaczenia

• 1991 – Honorowy Dyplom Ministerstwa Obrony Mongolii
• 1991 – Nadanie stopnia kapitana Armii Ludowej Mongolii
• 1992 – Medal z okazji 70-lecia Sił Zbrojnych Mongolii
• 2004 – Odznaka „Zasłużony Pracownik Służby Zdrowia”
• 2005 – Tytuł Profesora Klinicznego
• 05.12.2005 – List pochwalny od Ambasadora Mongolii w Polsce, T. Baasansürena
• 2006 – Medal z okazji 800-lecia powstania Wielkiego Państwa Mongolskiego
• 2011 – Honorowe wyróżnienie na konferencji „Rozwój Mongolii” w Londynie (Wielka Brytania)
• 2011 – Medal z okazji 90-lecia Ministerstwa Zdrowia i Centralnego Szpitala Wojskowego
• 2012 – Odznaczenie państwowe „Order Złotej Gwiazdy” („Altan Gadas”)

---

• 2014 – Złoty medal „Wielkie Serce” (Wielkie Serce) przyznany przez ministra Władysława Kosiniaka-Kamysza (Polska)






---

• 2015 – Puchar „Złote Serce” przyznany przez prezydenta miasta Krakowa







---

• 2017 – Honorowy Obywatel Miasta Żywiec (Polska)







---

• 2018 – Medal „Złoty Krzyż” przyznany przez organizację społeczną Ministerstwa Obrony Narodowej RP






---

• 2019 – Państwowe odznaczenie „Order Czerwonego Sztandaru Pracy”







---

• 2025 – Najwyższe odznaczenie państwowe Mongolii – "Order Suche Batora"
  (przyznawany obywatelom Mongolii i cudzoziemcom za wybitne zasługi w dziedzinie obronności, gospodarki i kultury)

Działalność naukowa i publikacje

Autor ponad 10 artykułów naukowych oraz licznych wystąpień na konferencjach i seminariach naukowych:

• 1994 – „Medycyna Wschodnia oraz tradycje tybetańsko-mongolskie”
• 1994–1995 – „Medycyna Wschodnia”
• 1995–1996 – „Choroby neurologiczne i leczenie zapalenia nerwu kulszowego metodą akupunktury”
• 1997–2000 – „Leczenie przyczyn ucisku naczyń krwionośnych w przypadku osteochondrozy szyjnej”
• 2001–2005 – „Uzdrowicielskie właściwości Baragshunu”
• 2006–2008 – „Akupresura i techniki uciskowe”
• 2007 – Wystąpienie na konferencji w Ordos (Chiny): „Rozwój tradycyjnej medycyny w krajach Azji” – referat: „Rozwój tradycyjnej medycyny w krajach Europy”
• 2009–2011 – „Bezpieczeństwo zdrowia narodowego”, Londyn
• 2010 – Konferencja „Nasz wkład w rozwój ojczyzny” – referat: „Adaptacja europejskich metod leczenia w Mongolii”
• 2011–2013 – „Terapia punktowa i masaż korekcyjny u dzieci z wrodzonymi uszkodzeniami mózgu”
• 2012 – Wystąpienie w Hohhot (Chiny): „Rozwój tradycyjnej medycyny w krajach Europy”
• 2014 – "Odżywianie i otyłość" (Żywienie i otyłość)
• 2015–2016 – „Aurikuloterapia – leczenie poprzez punkty uszne”
• 2017–2019 – „Standardy europejskie w aurikuloterapii”

Jamsran Tserenbaatar - Lek. Medycyny

Urodził się 22 października 1979 roku w Ułan Bator w Mongolii.

1997-2003 Studia na Health Sciences University of Mongolia. School of Traditional Medicine

2003-2004 Praca w Traditional Medical Science, Technology&Production Corporation of Mongolia

Od 2004 roku - Praca w charakterze specjalisty akupunktury w Polsce.